Blue Mountains

Na deze noodzakelijke mededeling aan onze medekasteelbewoners willen we iedereen ook nog even laten weten hoe het met ons gaat Ook nog even zeggen dat we hier geen foto’s meer kunnen uploaden, maar dat zullen inhalen wanneer we thuis zijn.

Zoals Nele al schreef, de omgeving is hier prachtig en dat hebben we nu al twee dagen op rij mogen ondervinden. Gisteren gingen we eerst naar Echo Point, zowat het bekendste uitkijkpunt in de Blue Mountains, vanwaar je de bekende Three Sisters kan zien (zie het prentje bovenaan op onze blog) Om eerlijk te zijn, de Three Sisters waren minder indrukwekkend dan we verwacht hadden. We waren klaar om ze hoog boven ons te zien uittorenen, maar zagen ze eigenlijk pas toen we al aan de railing stonden en wat naar beneden keken. Neemt niet weg dat het uitzicht over de Blue Mountains schitterend was! Ze zien inderdaad wat blauw; dat zou komen door de dampen die een bepaalde eucalyptussoort afgeeft. Eerst volgden we een eindje een pad bovenop de kliffen, daarna liepen we langs een waterval naar beneden, een heel eind door het bos onder de kliffen terug en uiteindelijk klommen we weer naar boven. Intussen begon het al te schemeren, dus tegen de tijd dat we terug bij Echo Point kwamen, was het donker en konden we de Three Sisters mooi verlicht zien.

Vandaag deden we een soortgelijke wandeling bij het vlakbij gelegen dorpje Wentworth Falls. Met dat verschil dat het pad avontuurlijker, de watervallen nog veeeeel indrukwekkender en het uitzicht nog prachtiger was. Het was echt een schitterende wandeling en we hebben regelmatig vol bewondering naar het uitzicht over de watervallen en de Blue Mountains staan kijken. Het pad liep langs loodrechte kliffen naar beneden, stak af en toe de waterval over en liep soms letterlijk in de rotsen. De paden zijn wel heel erg aangelegd en bestaan uit heel veel trappen, die het soms vermoeiend stappen maakten. Gisteren ergerden we ons daar af en toe wel aan, vooral bij de meer toeristische gedeelten, waar bij elk klein niveauverschil een trede ingelegd was, maar intussen hebben we wel ontdekt dat de vele stapstenen en houten treden noodzakelijk zijn. Het is niet voor niets dat de Blue Mountains 200 jaar geleden nog een uitdaging vormden voor ontdekkingsreizigers; zonder paadjes zouden wij niet ver geraakt zijn. Het is dan ook met verwondering dat we de steile trappen langs de Wentworth watervallen vandaag afdaalden en op prachtige plaatsen terecht kwamen.

Het is hier koud, vandaag ook nat en soms mistig (een dieper lopend pad bij Wentworth Falls konden we vandaag niet nemen omdat het te gevaarlijk zou zijn), maar we hadden ons geen mooiere locatie kunnen voorstellen om onze reis af te sluiten. En ’s avonds komen we telkens weer terug in de huiselijke gezelligheid van onze jeugdherberg en maken onszelf lekker eten klaar. We zijn drie heel tevreden reizigers.