Onze gastvrouw en haar vriend zijn even de stad in voor wat shopping. Dus heb ik wat tijd om hier nog eens wat neer te schrijven.
We hebben ondertussen al goed de kans gekregen Tamworth en omgeving te verkennen. Vrijdag deden we dat met de andere belgen hier en een bus. We gingen eerst op bush walk. Daar hebben we onze eerste kangoeroes in het wild gezien!
We zagen ook een rots met aboriginaltekeningen van 600 jaar oud. (raar idee eigenlijk, als je bedenkt dat bij ons op dat moment volop de middeleeuwen bezig waren) Gelukkig was er een gids met ons mee (een aboriginal elder). Volgens de traditie staan de aboriginal geesten het niet toe dat er foto’s van de tekeningen getrokken worden als er niet zo een elder aanwezig is. Daarna gingen we nog kijken naar de sheep shearing (vond ik niet zo heel tof om te zien eigenlijk, het leek mij nogal zielig voor het schaap) En op het einde van de middag hebben we nog snelsnel de wooden mill en de gold mine bezocht. We moesten ons wel haasten, want we waren een beetje te laat. Langs de kant van de weg vind je ook alle mogelijke gele ruiten borden. Niet alleen met kangoeroes op, maar ook eenden, fietsen, kinderen, aged people, … En ik probeer er zoveel mogelijk verschillende op foto vast te leggen. Dat is niet zo eenvoudig als het lijkt, maar het zorgt wel voor pret op de bus
Gisteren konden we Tamworth verkennen met onze gastfamilie. In de praktijk kwam het erop neer dat bijna iedereen hetzelfde gedaan heeft maar dan in een andere volgorde (op een paar uitzonderingen na, waaronder ons broertje die naar Gunnedah gereden is om koala’s te gaan zien) We kwamen dan ook een hele dag lang andere belgen tegen. De wereld is toch klein.
Wij zijn eerst wat gaan shoppen in Tamworth. Onder andere hebben we de Aussie Leather Shop gedaan, waar ze vanalles verkopen van kangoeroeleder, en bijvoorbeeld slangenvellen. Niet dat ik zoiets echt zou kopen (het is bovendien ook ver boven mijn budget), maar wel typisch australisch en ook een heel gekende winkel hier in Tamworth. En bookshops hebben we natuurlijk ook gedaan. Ik heb me ondertussen ook een Australische sim-kaart aangeschaft, zodat ik iets goedkoper met Lotte in contact kan blijven als we elkaar kwijtraken. (mijn nummer is te verkrijgen op aanvraag ;p) Daarna bezochten we nog The Art Gallery. Op onszelf waren we daar nooit naartoe gegaan, maar we waren allebei wel heel erg enthousiast! Het was een tentoonstelling die ging over het boek ‘The Waterhole” van Graeme Base. Echt mooi en vooral ook heel origineel. (Lotte heeft het boek gekocht voor geinteresseeden)
Daarna bezochten het Endeavour Park. Een klein wildpark, maar echt de moeite waard. Er waren emoe’s, pauwen, kaketoo’s (‘the talking bird’) en een grote kooi met vogels waar je in kon wandelen. Daar zat onder andere ook de ‘king parrot’, hier beter bekend als Flip. Hoogtepunt van de dag waren toch de kangoeroes. Die liepen vrij rond in het park en dus kregen we de kans er dichtbij te komen (ze waren ook wel al een beetje gewend aan mensen) Net toen wij aankwamen vonden ze dat het tijd was om te drinken en er was ook zo een hele schattige, kleine kangoeroe bij
We gingen ook nog naar Oxley Lookout, waar we een heel mooi uitzicht hadden over Tamworth (amai dat is echt een grote stad van bovenaf gezien).
’s Avonds was er dan de Country-dansavond, maar die heeft Lotte al uitgebreid beschreven.
Wat echt opvalt is dat alles hier in Australie ‘big’ is. Het land op zich is al serieus groot. De gemiddelde straat hier is even breed als wat bij ons een tweevaksbaan zou zijn. (de buurt ziet er trouwens echt zo uit als een typsiche woonbuurt in amerikaanse of australische films) Ze hebben hier ook vanalles big: hier in tamworth staat ’the big guitar’, maar verder in het land ook nog ‘the big banana’ en ‘the big pineapple’ en nog veel meer. Ook als je door de winkel loopt, is alles veel groter. Het fruit, blikjes frisdrank (zijn hier 375cl), een fles douchegel (zijn gewoon niet te vinden in het klein), echt alles is groter
Behalve de huizen, die zijn hier toch eerder aan de kleine kant…
Het shoppen is gedaan zo te horen, en dus wordt het hier ook stilaan tijd om af te sluiten. Deze avond hebben we nog een viering voor alle wjd-pelgrims in de St-Nicholaschurch in Tamworth. En morgenochtend vertrekken we terug naar Sydney op naar de eigenlijke wereldjongerendagen! Ik heb er al zin in!
Hallo,
Zondagmiddag, aperitief time in het internetcafé. De cider smaakt. De weergoden zijn ons gunstig gezind. De 2 vorige dagen hebben we schitterende wandelingen gemaakt langs de rotskusten van Bretagne (GR 34). We zijn blij jullie enthousiaste berichten te lezen van de andere kant van de wereld. De details van onze dagen hier, schrijven we in ons briefje naar Tanya.
Nog vele groetjes van ons 4 aan jullie 4 (= ook Willem).
We hebben met veel interesse jullie enthousiaste berichtjes gelezen en jullie zijn toch gelukzakken.Zo’n mooie reis.En zo’n gulle ontvangst!!!!!
Deze morgen op de radio gehoord dat de paus al in Sydney toegekomen is. Hier weer een droge en zeer zonnige dag, vandaag…. Oma zegt : ” Ik hoop dat jullie mijn kaartje zullen ontvangen dat ik heb opgestuurd naar Tanya”. Nog veel prettige dagen, en groeten van het thuisfront.
heyhey
klinkt wel interessant daar,
maar k moet jullie berichtjes tegenwoordig lezen met een woordenboek ernaast want misschien is het jou nog niet opgevallen maar the amount of English words is nogal gestegen sinds t begin van jullie reisje
gisteren nog eens een stukje van de wjd gezien (allez eigenlijk alleen de aankomst van de paus) op t vtm nieuws. t ging erover dat hij zijn excuses zou aanbieden voor de kindermisbruikende priesters
ik hoop dat eenmaal het echte wjd programma begonnen is, we hier evenveel nieuws daarover gaan krijgen dan toen t in keulen was!
allez nog veel plezier
xxx
Marleen
Hallo daar allemaal,
Jullie klinken heel enthousiast!
Het moet echt de moeite zijn!!!!
Blijven schrijven, hé!
Ik heb al naar het filmpje van de openingsviering gekeken, en inderdaad veel bekende gezichten gezien,
Amuseer jullie daar nog héél goed,
xxx
Annemie
liefste Lotte en Nele,
Hier ook eens een kort berichtje vanuit Zwijnaarde! Lotte, vandaag is jouw kaartje voor Hanne toegekomen. Het is dus precies een week onderweg geweest (valt best mee hé).
Ik laat het Hanne zelf openmaken hoor…. wat zal ze blij zijn!
Deze namiddag komt ze naar huis. Ze is samen met Jente en Femke bij meter(Francine). Tille, Lien en Erik zijn vorige nacht naar Italie vertrokken. Rond 15.00 gisterennamiddag zijn ze toegekomen en onmiddellijk vertrokken voor een lange klim
naar een berghut. Amai, geen kompassie! Ze gaan daar ook meehelpen aan de aanleg van een pad naar een nieuwe bivak. De organisator van dat project (Arjen;een Nederlander) hebben we vorig jaar leren kennen in Valpelline(Italie). Eigenlijk dankzij Hanne, omdat zij vriendinnetjes werd met zijn dochtertje, Irene.
Ik denk dat er voor Erik een droom werkelijkheid zal worden!
Het zou wel leuk zijn om dan samen met jullie eens in die splinternieuwe bivak te overnachten hé! Gaan jullie mee?
Straks schrijf ik jullie een briefje dat ik dan naar Tanya zal opsturen.
Véél liefs en een dikke knuffel, Hilde.
PS Ik vind het superleuk om jullie fantastisch avontuur op de voet te kunnen volgen!!!!!!
Beste,
the wooden mill; Blijft er nog iets over, werkt hij nog?
Foto’s?
Een nieuwsgierige molenaar.
Liefste meter Lotte,
Hoe gaat het met jou?
Met mij gaat alles goed.
Ik heb je brief ontvangen.
Ik vind het super lleuk met al die prentjes!
Die kangaroe op de envelop vind ik zo schatig!
Het kaartje is ook heel mooi!
Ik vind het superleuk om van jou post te krijgen!
Heb je mijn brief al ontvangen.
Ik heb er ook eentje geschreeven.
Leuk hé!
Ondertussen zijn we al weer thuis
Meter vond mijn pennenzakje ook heel mooi.
liefs en 1000 kusjes Hanne.